De broek aan

Ok. Dus ik deed een broek aan die ik al een jaar niet aan heb gehad. En ik zal niet zeggen dat ie niet meer past, ik bedoel, hij gaat gewoon dicht enzo. Maar in mijn herinnering zat ie minder strak. Dat kan natuurlijk betekenen dat ik dikker ben dan vorig jaar. Of dat mijn geheugen niet zo goed is en de broek altijd al strak zat. Of dat de broek is gekrompen in de was. Een jaar geleden.

Feit is dat het me in eerste instantie meteen onzeker maakte. Gelijk kwam die inner criticus om de hoek kijken, we noemen haar even Cruella. En die trut van een Cruella riep, schreeuwde: dikzak! Vreetzak! Gatverdamme! Je kan niet eens ademen in die broek! Huil dan!! Haat jezelf dan! Kijk even goed! Je ziet er niet uit!

Gelukkig kan ik Cruella tegenwoordig heel goed handelen. Kom maar, kraak me maar af. Ik doe mijn armen wijd open en verwelkom haar. Geef haar een dikke knuffel. Het is ok.

Gelukkig heeft Cruella ook een tegenpool in mij. Een innerlijke stem die alleen maar lief is. We noemen haar even Suus. En Suus zegt: je bent prachtig. Je bent gezond. Je zorgt goed voor jezelf. Je bent het waard om lekker in je vel te zitten. Je maakt de gezonde keuzes. Je werkt aan jezelf zodat je niet meer naar junk food grijpt op eenzame momenten. Je hebt haast geen eenzame momenten meer! Je herpakt je steeds sneller in moeilijke tijden en geniet met volle teugen van het leven. Ik ben trots op jou. Ik hou van jou. En trek gewoon een andere broek aan! Eentje waarin jij je lekker voelt.

Ik ben dol op Suus. En ik steek mijn tong uit tegen alle haters. Inclusief die in mijzelf ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *