Dankbaarheid

Ik ben de laatste tijd erg bezig met dankbaarheid. Dat blijkt dus helemaal geen vies woord te zijn. Wow.. Mij is namelijk altijd geleerd dat je problemen de meeste aandacht verdienen. Want als er een probleem is dan moet daarover gepraat (lees: doorgezaagd) worden. En daar moet over nagedacht worden. En dit is allemaal voordat je een oplossing gaat bedenken. Eerst wordt er lang en hard over het probleem nagedacht. Maar als je je problemen veel aandacht geeft, waar je overigens niks aan kan doen, dat gaat bijna vanzelf, dan ga je piekeren en dan wordt het probleem steeds groter. Ik denk dat piekeren ongeveer het tegenovergestelde is van dankbaarheid. Als je dankbaar bent voor de vele dingen die wel goed gaan in je leven, in plaats van je aandacht te focussen op dat ene probleem, dan kan je niet gaan piekeren. En als je niet piekert, dan slaap je dus beter. En als je beter slaapt, dan ben je dus fitter. En als je fitter bent dan voel je je dus energieker en ben je een prettiger persoon. En dan zul je meer zin hebben om nog fitter en energieker te worden en ga je dus gezond eten en sporten.

Maar ik dwaal af. In essentie is ons dus eigenlijk altijd geleerd om te piekeren. En dan, als we eenmaal piekeren, te gaan klagen over het feit dat we zoveel piekeren. En vervolgens te gaan klagen dat we ons alleen voelen omdat niemand meer met ons wil omgaan omdat we zoveel klagen dus uiteindelijk heb je niemand meer over om tegen te klagen. Ik overdrijf, maar je snapt wat ik bedoel.

En nu blijkt dus, nu ik dankbaarheid een dagelijkse plek in mijn leven heb gegeven, dat piekeren helemaal nergens voor nodig is! Alles wat je aandacht geeft, groeit. Ga maar na, als je de hele dag denkt aan hoofdpijn, zul je aan het einde van de dag naar paracetamol grijpen. Tegelijkertijd is het onmogelijk om niet aan negatieve dingen te denken door jezelf op te leggen er niet aan te denken. Als ik tegen je zeg: denk niet aan een roze olifant, waar denk je dan aan? Maar andersom werkt het dus wel. Als je accepteert dat het probleem er is en tegelijkertijd denkt aan alle dingen die wél goed gaan en daar dankbaar voor bent, dan zal het gewicht van je probleem afnemen. En dan is er dus ruimte om er wat aan te doen. Met piekeren is nog nooit een probleem opgelost.

Tegenwoordig bedenk ik elke dag waar ik dankbaar voor ben. En hoe vaker ik erbij stil sta en hoe vaker ik het opschrijf, hoe makkelijker het me af gaat. Ik denk niet meer alleen op een standaard moment aan alle dankbare momenten van de dag, maar op het moment zelf. Oefening baart kunst. Het is verbazingwekkend hoeveel er is om dankbaar voor te zijn in mijn leven. Ook als er problemen zijn. Juist als er problemen zijn.

Alles is natuurlijk niet altijd zonneschijn en regenbogen. Ook niet in mijn leven. Maar dat is dus het mooie van deze oefening: op een gegeven moment kun je zelfs uit de meest vervelende situaties je dankbaarheid halen. En dat maakt het leven zo leuk!

En zo kun je dus ook omgaan met je lichaam en met de perceptie die je hebt van jezelf. In plaats van stil te staan bij dat ene ding wat je niet mooi of leuk vindt aan jezelf, probeer elke dag eens 3 dingen te noemen die je wel leuk of mooi vindt aan jezelf. Elke dag 3. En dan na een week eens kijken hoe je je voelt. Misschien is er dan wat veranderd! Herstel: waarschijnlijk is er dan wat veranderd.

Wees dankbaar voor wat je hebt en wees trots op wie je bent ❤

IMG_3543

P.s. kijk ook even hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *