Tijgerstrepen

Als ik nu terugdenk aan alle momenten dat ik me diep ongelukkig heb gevoeld over mijn lichaam… Als ik in een pashokje stond. Als ik naakt voor de spiegel stond. In bed met mijn man met het licht uit. Dan zou ik mezelf wel door elkaar willen schudden zodat ik wakker zou worden. Het is zo zonde, want ik verdiende het om juist ontzettend gelukkig te zijn met mijn lichaam. Had ik toen maar begrepen wat ik nu begrijp. Wist ik toen maar dat dat allemaal in mijn eigen hoofd zat en dat er een manier was om daar anders tegenaan te kijken. Een manier die maakt dat ik mezelf geweldig vind, dat ik graag naar mezelf kijk.

Aan de andere kant denk ik dat het ook wel goed is geweest dat ik zo dacht. Want als ik die ongelukkige momenten niet had gehad (18 jaar lang!!), dan was ik nu niet op dit punt geweest waarop ik het vurige verlangen heb ontwikkeld om andere vrouwen ook te leren van zichzelf te gaan houden.

Laten we een revolutie ontketenen! Wij zijn allemaal genoeg. Wij zijn allemaal precies zoals we moeten zijn, precies zoals het bedoeld is. Hoe tof zou het zijn als je in de spiegel kon kijken en gewoon blij kon zijn met wat je ziet? Het heeft me 18 jaar gekost, maar wat een opluchting dat ik dat nu kan. Ik ben gewoon zwaar verliefd op wat ik zie als ik in de spiegel kijk. En dat gun ik iedereen!

En geloof me, ik eet heel gezond en sport bijna dagelijks, maar ik heb gewoon dikke billen en een buik die vol staat met striae. Het is voor mij heus niet “makkelijk praten”. Ik weet hoe het is. Ik voel je! Ik snap het echt precies. Maar weet je wat? Die striae, dat zijn mijn tijgerstrepen! Dat zijn mijn mama-strepen! Die heb ik verdiend! Ik heb 2 kinderen gedragen en op de wereld gezet en ik ben rete-trots op die strepen! En wat een ander daarvan vindt, interesseert me niet zoveel. En dat probeer ik mijn dochters ook mee te geven. Je bent precies goed zoals je bent. Onthoud dat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *